Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

 

     Πριν λίγες ημέρες μοιράστηκε από μέλη της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ένα κείμενο – συρφετός, με σαφή τοποθέτηση ενάντια στο Φοιτητικό Κίνημα, ένα κείμενο που σκόπιμα έσταζε ψέμα και επιδεικτικά στοχοποιούσε συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις ‘ εκείνες των οποίων η παρουσία έχει φέρει αυτή τη στιγμή τη ΔΑΠ σε θέση άμυνας, εκείνες που με διαρκή παρέμβαση εδώ και αρκετούς μήνες ξεσκεπάζουν τη μαφιόζικη δράση τους (οι αποδείξεις της Πολιτιστικής Εβδομάδας ακόμη να φανούν, πόσα λεφτά φάγατε τελικά «συνάδελφοι»;), τις φασίζουσες αντιλήψεις που αντικαταστατικά συντηρούν στο εσωτερικό τους, τους πραγματικούς σκοπούς που επιτελούν και τα παιχνίδια που παίζουν στις πλάτες όλων μας ως καθαρόαιμα κουτάβια του Ρουσόπουλου και του Βουλγαράκη.

     Η αλαζονική στάση τους απέναντι στο φοιτητικό σώμα ήταν για μας σαφέστατη όταν παρά τις συγκεντρωμένες 100 υπογραφές συμφοιτητών μας αρνούνταν να συζητηθεί το ζήτημα των συγγραμμάτων στη Γενική Συνέλευση και μόνο μετά από ισχυρή πίεση αποφάσισαν να παραπέμψουν το ζήτημα σε νέα Γενική Συνέλευση… Ωστόσο έγινε σαφής σε όλους όταν ακόμη και σε κείνη τη Γενική, βλέποντας ότι οι συσχετισμοί ήταν εναντίον τους αρνήθηκαν ψευδώς την καταστατικότητα του οργάνου ισχυριζόμενοι ότι αυτό δεν είχε απαρτία, ενώ η απαρτία (50% + 1) αφορά μόνο Γ.Σ. που έχουν οριστεί από Δ.Σ. και όχι εκείνες που έχουν οριστεί από προηγούμενη Γ.Σ. -αυτά όμως δεν τα γράφουν στις φυλλάδες τους. Όχι μόνο αποχώρισαν από τη Γενική Συνέλευση (και είναι απολύτως σεβαστό όταν μία παράταξη δε θέλει να νοιώσει την πικρή γεύση της ήττας να αποχωρεί από τη διαδικασία) αλλά εκμεταλλευτήκαν το γεγονός ότι μέλη της εκτελούν χρέη Γραμματέα και Προέδρου απέσυραν και αυτούς αφήνοντας τη διαδικασία μετέωρη χωρίς πρακτικά και συντονιστή!

     Οι υπόλοιπες δυνάμεις και η πλειονότητα των ανένταχτων φοιτητών παρέμειναν στο αμφιθέατρο και συνέχισαν κανονικά τη διαδικασία ορίζοντας νέο, έκτακτο συντονιστή και γραμματέα, μην μπορώντας να κάνουν αλλιώς αφού η ΔΑΠ απέσπασε παράνομα τα πρακτικά της συνεδρίασης και τη σφραγίδα του Συλλόγου! Στο εξής οι «κλειδοκράτορες» της σφραγίδας αποφάσισαν να κάνουν μόνοι τους «συνελεύσεις» τις οποίες θα βαφτίζουν νόμιμες σφραγίζοντάς τες με μία στάμπα που γράφει «Φ.Σ. του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών». Για εμάς πάντως, περισσότερη αξία από τις σφραγίδες έχουν οι άνθρωποι και περισσότερη σημασία από τα πρακτικά της ΔΑΠ (γιατί από καιρό η παράταξη αυτή έχει σφετεριστεί τις αρμοδιότητες και το υλικό του Συλλόγου) έχει η φωνή των φοιτητών…

 

     Η γελοιότητά τους όμως ξεπέρασε κάθε όριο όταν κατηγόρησαν συνδικαλιστές του σχήματός μας για επίθεση στη Γραμματέα του Συλλόγου και όχι μόνο αυτό αλλά έγραψαν ότι την «γρονθοκόπησαν επανελλημένα για να της πάρουν τα πρακτικά». Σε συκοφαντίες δεν ήμαστε αναγκασμένοι να απαντάμε! Το μόνο που κάναμε ήταν να ζητήσουμε, και μάλιστα σε πολύ ήρεμο για την περίσταση τόνο να μην αποχωρίσει από τη Συνέλευση ώστε να συνεχίσουν να γράφονται τα πρακτικά. Πάνω στη γενικότερη αναστάτωση που επικρατούσε η κοπέλα πανικοβλήθηκε και έπειτα γνωστό οργισμένο νιάτο – μέλος της ΔΑΠ την άρπαξε και την έσυρε ανάμεσά μας, για να τη σώσει από αόρατους εχθρούς, λες και καταδιώκονταν από αγρίους. Στη συνέχεια προσπαθήσαμε μόνο να τον τραβήξουμε από πάνω της για να μπορέσει αυτή να επιστρέψει στη διαδικασία ή έστω να παραδώσει το βιβλίο των πρακτικών. Εν τω μεταξύ στην είσοδο του αμφιθεάτρου το αλλόφρον χουντάκι που προ εβδομάδων είχε χτυπήσει ξανά συντρόφους μας και ανένταχτους αγωνιστές εξάσκουσε το αγαπημένο του χόμπι. Έπαιζε μπουνιές με αριστερούς! Υπάρχουν μάρτυρες σε όλες αυτές τις σκηνές. Τα γεγονότα έχουν ήδη συμβεί και με όση λάσπη και αν προσπαθούν να μας στολίσουν κάποιοι η αλήθεια ξέρει να βρίσκει το δρόμο της…

     Δεν έχουμε ΚΑΜΙΑ αναστολή να μιλήσουμε ανοιχτά για όσες μαχητικές κινήσεις έχουμε ως τώρα κάνει, όπως την απάντηση που είχαμε δώσει τότε που η ΔΑΠ «εξαφάνιζε» τραπεζάκια μας, γιατί ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει απ’ το να φιμώνει εκείνους που την ξεσκεπάζουν. Ωστόσο για γεγονότα που συνέβησαν μόνο στην αρρωστημένη φαντασία ορισμένων κομματόσκυλων δεν έχουμε καμία δικαιοδοσία να απαντήσουμε, αφού ανήκουν στη σφαίρα και τη δικαιοδοσία της ψυχιατρικής και  ψυχοθεραπευτικής επιστήμης.

 

     Γελοιοποιούνται μόνοι τους στα μάτια των φοιτητών όταν μας κατηγορούν για ξυλοδαρμούς αυτοί που την στις 17 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης μπήκαν να καταθέσουν στεφάνια για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου φορώντας κράνη και βαστώντας στιλάρια και σιδηρολοστούς. Γελοιοποιούνται σε όσα μάτια παραμένουν ανοιχτά όταν μας βαφτίζουν τραμπούκους αυτοί που την Τετάρτη 21/11 στη Γεωπονική Θεσσαλονίκης εφόρμησαν παρέα με 100 ΟΝΝΕΔίτες στον χώρο του σχήματος ΑΝ.Α.ΦΟΙ.ΤΟ. και ξυλοκοπώντας άγρια δεκάδες αγωνιζόμενους φοιτητές. Αντιστοιχίες στο δικό μας Πανεπιστήμιο, όπως και πανελλαδικά έχουμε αρκετές και δεν είναι ανάγκη να τις επαναφέρουμε εδώ. Είναι άλλωστε γενικά γνωστό ότι τέτοιες μέθοδοι δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά κανόνα από πλευράς της ΔΑΠ η οποία πανελλαδικά έχει επιλέξει να επαναφέρει στα ελληνικά Πανεπιστήμια πρακτικές της ΕΚΟΦ για να τρομοκρατήσει το Φοιτητικό Κίνημα σε μία περίοδο που ετοιμάζεται να βγει και πάλι δυναμικά στο προσκήνιο.

 

     Θεωρούμε την ανακοίνωσή τους για από πλευράς μας προπηλάκιση της Γραμματέως ξεκάθαρα προβοκατόρικη και την καταδικάζουμε ως επίθεση που κατευθύνεται εναντίον μας με σκοπό να ρίξει στάχτη στα μάτια του ανένταχτου κόσμου, να αμαυρώσει τη φυσιωγνομία μας και να τρομοκρατήσει το σχήμα μας.

     Ως τέτοια καλούμε τη ΔΑΠ Ρόδου να την αποκυρίξει και να την αποσύρει αν θέλει να διασώσει ότι έχει απομείνει από την πολιτική της αξιοπρέπεια. Την καλούμε επίσης να απολογηθεί στη φοιτητική κοινότητα για τους λόγους που επέλεξε να απευθύνει εναντίον μας τέτοιου τύπου αβάσιμες κατηγορίες που το μόνο που καταφέρνουν είναι να μειώσουν το επίπεδο του φοιτητικού συνδικαλισμού και του πολιτικού διαλόγου μέσα στις σχολές.

     Τέλος απαιτούμε την από μέρους τους επιστροφή της σφραγίδας και των βιβλίων των πρακτικών στο Σύλλογο άσχετα με τον αν θέλουν ή όχι να συνεχίσουν να παρίστανται στις διαδικασίες του.

 

 

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση

Περί του Δ.Σ. ο λόγος ‘ΙΙ’

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Περί του Δ.Σ. ο λόγος ‘ΙΙ’

  

   Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΜΣ,  τη Δευτέρα 6/10, οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στον οικονομικό έλεγχο της Πολιτιστικής που είχε ζητήσει ήδη από την πορηγούμενη βδομάδα η Φ.Α.ΠΑ. Να σημειωθεί ότι λόγω συσχετισμών η ΔΑΠ ήλεγχε την επιτροπή της Πολιτιστικής (άρα και τα οικονομικά της).

Ο πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου και μέλος της ΔΑΠ, μπερδέυοντας τα λόγια του μέσα σε μία γραφειοκρατική απολογία, ξεκίνησε αποδίδοντας την αρμοδιότητα του οικονομικού ελέγχου σε ανύπαρκτες επιτροπές και έφτασε να ισχυρίζεται ότι «δεν είναι δυνατόν κάθε φοιτητής να μπορεί να ελέγχει τα οικονομικά του Συλλόγου».

 

   Τα «πάντα δίπλα μας» γαλάζια παιδιά λοιπόν, έχουν αποκτίσει την αντίληψη ότι οι θεσούλες που έχουν στο Διοικητικό σημαίνουν και περισσότερα δικαιώματα σε σχέση με την υπόλοιπη φοιτητική κοινότητα, και μέσα σε αυτά εντάσουν τη διαχείρηση των οικονομικών του Συλλόγου!

 

   Στο τέλος αποδοκιμασμένος, και χωρίς να έχει πείσει κανέναν για την «καθαρότητα» της παράταξής του, ανήγγηλε φασιστικά και αντικαταστατικά, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων τη λήξη του ΔΣ. Ακόμη και μετά τη λήξη ανέφερε ότι «σε τέτοιες συνθήκες εγώ δε ξανακάνω Δ.Σ.», αντικατοπτρίζοντας την προσωπολαγνική αντίληψη της Δεξιάς για τα συλλογικά όργανα. Έπαυσε μάλιστα τη διαδικασία παρόλο που δεν είχαν συζητηθεί όλα τα ζητήματα της ημερήσιας διάταξης, στα οποία περιλαμβανόταν έπιτα από πρότασή μας ο Εσωτερικός Κανονισμός.

 

   Η ΔΑΠ αποφεύγει συνειδητά και επανειλημένα να συζητήσει αυτό το θέμα και είμαστε σίγουροι ότι ακόμη περισσότερο διστάζει να το παραπέμψει σε Γενική Συνέλευση. Φοβάται να ανοίξει τα χαρτιά της στη φοιτητική κοινότητα. Προτιμά να την παραμυθιάζει με ξεναγίσεις κατά τις εγγραφές, σφηνάκια και ρουσφέτια.

   Αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες…

 

V Καταγγέλουμε την ανοιχτή άρνησή τους να παρουσιάσουν οικονομικά έγγραφα του Συλλόγου.

V Καταγγέλουμε τη φασίζουσα, μονομερή παύση της διαδικασίας του Δ.Σ.

V Καταγγέλουμε την από μεριά τους απαξίωση σημαντικότατων θεμάτων (βλ.Εσωτερικός Κανονισμός) που πλήτουν τη φοιτητική μας καθημερινότητα

V Καταγγέλουμε την υπεροπτική τους στάση απέναντι στη φοιτητική κοινότητα.

 

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση

Μαμά γιατί δεν έχω βιβλία;

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

 

Μία πτυχή του νέου Νόμου – Πλαίσιο που με πάθος υποστήριξε και υποστηρίζει η κυβερνητική παράταξη της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ είναι η κατάργηση της διανομής δωρεάν βιβλίων και η εφαρμογή της «λίστας συγγραμάτων». Όποια σχολή αρνηθεί να ορίσει τη συγκεκριμένη λίστα, θα «τιμωρείται» από το Υπουργείο Παιδείας με διακοπή της χρηματοδότησης για αγορά βιβλίων (βλ. Φιλολογία Ιωαννίνων) εκβιάζοντας έτσι τα Πανεπιστήμια να «συνταχθούν» με τις κυβερνητικές εντολές και αποφάσεις.

 

ΠΡΟΤΕΙΝΑΜΕ…(μια ευγενική χορηγία από το site: www.dap.gr)

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αισθάνεται δικαιωμένη από την υιοθέτηση πολλών από τις πάγιες θέσεις της για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα στο νέο «Νόμο-Πλαίσιο. Απαιτήσαμε την κατάργηση του μονοπωλίου του ενός συγγράμματος, αμφισβητώντας την καθηγητική αυθεντία. Αντιδράσαμε στο φαινόμενο των καθηγητών-εκδοτών και μονοπωλιακών εμπόρων των βιβλίων τους. Προτείναμε ο φοιτητής να έχει τη δυνατότητα επιλογής του συγγράμματος που θα του παρασχεθεί μέσα από λίστα συγγραμμάτων. Ο νέος νόμος-πλαίσιο περιλαμβάνει τέτοια λύση. Είναι σημαντικό το ότι η κάθε Σχολή έχει την ευθύνη να ορίσει τη λίστα συγγραμμάτων μέσα από την οποία ο φοιτητής της θα επιλέγει αυτό που επιθυμεί. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε. Περιμένουμε την εφαρμογή.

 

 

Ένα βασικό ερώτημα είναι πως ένας πτυχιακός φοιτητής (ειδικά πρωτοετής) μπορεί να επιλέξει το σύγγραμμα που θεωρεί καλύτερο;(!) μη γνωρίζοντας καν την ύλη που θα διδαχθεί ή το ίδιο το σύγγραμμα. Υπάρχει παράλληλα ο κίνδυνος ο εκάστοτε καθηγητής – εξεταστής να διδάσκει και να εξετάζει από το βιβλίο που αυτός θεωρεί «καλύτερο» και όχι από αυτό που έχουν επιλέξει οι φοιτητές, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το φαινόμενο του μαζικού κοψίματος λόγω της αναντιστοιχίας βιβλίου – εξεταστέας ύλης. Επιπλέον οι βιβλιοθήκες των ιδρυμάτων είναι αρκετά ελλιπείς (υπάρχουν ελάχιστα αντίτυπα για 100 φοιτητές τουλάχιστον) και φαντάζει αδύνατο, παρά τις διαβεβαιώσεις Κυβέρνησης και ΔΑΠ – ΝΔΦΚ, να εξοπλιστούν με τα βιβλία που δεν θα επιλέξουν οι φοιτητές. Τέλος με το προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε το 2007 ξεκαθαρίζεται πλήρως πως αν σε ένα μάθημα που η ύλη του απαιτεί δύο βιβλία, θα παρέχεται μόνο το ένα!

 

 

Ο ΝΕΟΣ «ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ» ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ…

Απο μία λίστα προτεινόμενων συγγραμμάτων η οποία θα καταρτίζεται από τις Γενικές Συνελεύσεις Τμημάτων κάθε Σχολής , ο κάθε φοιτητής θα έχει την δυνατότητα να επιλέγει και να προμηθεύεται δωρεάν αυτό που θεωρεί καλύτερο! Κάθε προτεινόμενο σύγγραμμα θα επαρκεί για την κάλυψη όλης της εξεταστέας ύλης-γνωστικού αντικειμένου. Τα συγγράμματα καθώς και η διδακτέα και εξεταστέα ύλη θα ανακοινώνονται ήδη απο τηναρχή των εξαμήνων.

Τέλος, το 1/10 του συνολικού αριθμού κάθε διανεμόμενου συγγράμματος, θα χορηγείται από το κράτος στη βιβλιοθήκη του ιδρύματος, ώστε κάθε φοιτητής να μπορεί να έχει πρόσβαση στα συγγράμματα που δεν επέλεξε. Παράλληλα, το Νοέμβριο του 2007, εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα το οποίο καθορίζει ρητά ότι ως σύγγραμμα εννοούνται όλα τα διδακτικά εγχειρίδια τα οποία απαιτούνται για τη συμπλήρωση της ύλης. Στο Προεδρικό Διάταγμα όμως αυτό, γίνεται λόγος και για περιορισμό των δωρεάν συγγραμμάτων στον αριθμό των ελάχιστων μαθημάτων που απαιτούνται για τη λήψη πτυχίου. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, διαφωνούμε με τη ρύθμι-

ση αυτή, θεωρώντας αναγκαία την ύπαρξη της δυνατότητας λήψης δωρεάν συγγραμμάτων από τους φοιτητές, ακόμα και σε κάποια επιλεγόμενα μαθήματα, όχι υποχρεωτικά για τη λήψη του πτυχίου τους. Ο φοιτητής που επιθυμεί πρόσβαση σε περαιτέρω γνώση, θα πρέπει να διευκολύνεται και όχι να αποθαρρύνεται να το πράξει.

 

Εντάξει, αφού λύσαμε το ζήτημα με τις βιβλιοθήκες, ας «ανεβάσουμε» τα βιβλία στο διαδίκτυο! Το ξέρουμε πως έχετε γίνει «τεχνοφρικιά» (αφού ένα ακόμη κατόρθωμα της ΔΑΠ είναι και το φθηνό internet), αλλά από οθόνη υπολογιστή δε διαβάζεις, ούτε όλοι οι φοιτητές έχουν πρόσβαση στο internet.

 

 

 

Ε Π Ι Π Λ Ε Ο Ν ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ…

Μετά την καθιέρωση του πολλαπλού συγγράμματος θα ήταν ιδεατό –και όχι ανέφικτο- να μπορεί ο φοιτητής να έχει πρόσβαση στα συγγράμματα που δεν επέλεξε εκτός από τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες και από την ηλεκτρονική σελίδα του μαθήματος.(βλ. ενότητα Νέες Τεχνολογίες). Σε αυτά να έχουν πρόσβαση μόνο οι φοιτητές με ειδικό password που θα λαμβάνουν κατά την εγγραφή τους στο ακαδημαϊκό εξάμηνο.

 

Οι επιδιώξεις της κυβέρνησης και της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση όπως αυτές εκφράζονται μέσω του νέου Νόμου – Πλαισίου, είναι αυτές που σήμερα οδηγούν τα ιδρύματα να μην έχουν τα απαραίτητα βιβλία, αναγκάζοντας τους φοιτητές να διαβάζουν είτε από σημειώσεις είτε αγοράζοντας βιβλία από το εμπόριο (βιβλία που αγκίζουν τα 60 ευρώ), αυξάνοντας το κόστος σπουδών.

 

Όπως αντιλαμβανόμαστε, παρά τις διαβεβαιώσεις των «συνδικαλιστών» της ΔΑΠ οι οποίοι βρήκαν απέναντι τους το Φοιτητικό Κίνημα όλη την προηγούμενη περίοδο, η εφαρμογή της αναδιάρθρωσης και συγκεκριμένα του νέου Νόμου – Πλαίσιο έρχεται να δυσκολέψει την φοιτητική πραγματικότητα. Χωρίς παροχή δωρεάν συγγραμμάτων επιστρέφουμε στη δεκαετία του ’60, όπου μοιράζοντας σημειώσεις και για την μεγαλύτερη μερίδα των φοιτητών είναι οικονομικά ανέφικτη η αγορά βιβλίων από το εμπόριο. Έτσι από το ένα δωρεάν βιβλίο, μέσω της εφαρμογής της «Λίστας Συγγραμμάτων», οδηγούμαστε τελικά στον ένα «πάκο σημειώσεων».

 

Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα που δεν εισάγεται, αλλά οξύνεται μέσα από τις λίστες βιβλίων και τα πολλαπλά συγγράμματα είναι η περεταίρω εντατικοποίηση των σπουδών μας. Ο ελεύθερος χρόνος μας συμπιέζεται, οι ρυθμοί σπουδών αυξάνονται και μαζί τους οι ώρες διαβάσματος και παρακολούθησης. Από τη στιγμή που αυτό δεν εξυπηρετεί την εργασιακή μας προοπτική αφού ούτε οι προυποθέσεις λήψης πτυχίου, σχετίζονται τυπικά με το βαθμό εντατικοποίησης των σπουδών μας,   ούτε τα επαγγελματικά δικαιώματά μας βελτιώνονται, η εντατικοποίηση αποτελεί απλά ένα ακόμη μέσο για την πειθάρχηση της σπουδάζουσας νεολαίας, την πολιτιστική της απονέκρωση και την πολιτική της απάθεια. Είναι προφανές ότι ένας φοιτητής που τρέχει συνεχώς για να βρει σημειώσεις και ακολουθεί πειθαρχιμένα τις απαιτήσεις καθηγητών και κυβερνόντων, ούτε διάθεση για πολιτιστική δράση έχει, ούτε χρόνο για ενασχόληση με τα κοινά.

 

Ο Σύλλογος Φοιτητών Μεσογειακών Σπουδών, με «όπλο» τη Γενική Συνέλευση πρέπει να παλέψει για το αυτονόητο, δηλαδή για την έγκαιρη (μην ξεχνάμε και τα υπάρχοντα προβλήματα) και δωρεάν παροχή βιβλίων. Είναι δικαίωμα, προαπαιτούμενο και είναι μια κατάκτηση του Φοιτητικού Κινήματος, το οποίο παλεύει διαχρονικά για να υπαρασπιστεί τα δικαιώματα του και τη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία.

 

Απαιτούμε:

«                                         Πραγματοποίηση Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου για την ενημέρωση των φοιτητών, με αποφασιστικό χαρακτήρα για άμεση επίλυση του ζητήματος.

«                                         Δωρεάν διανομή όλων των συγγραμμάτων όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια.

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση

ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

Μετά από ένα χρόνο ο οποίος σημαδεύτηκε από νίκες του Φοιτητικού Κινήματος ενάντια στην αστική πολιτική, η κυβέρνηση αψηφώντας την απαίτηση των φοιτητών να μην περάσει ο νέος νόμος πλαίσιο, τον κατέθεσε προς ψήφιση και πλέον αποτελεί, τουλάχιστον στα χαρτιά, νόμο του κράτους. Αυτό δεν ήταν ένα χτύπημα που ήρθε από το πουθενά, αλλά κυμαίνεται στο ίδιο μήκος με τα χτυπήματα των εργασιακών δικαιωμάτων, την κατάργηση του 8ώρου, τους νόμους σχετικούς με τα ΙΔΒΜ, τα νομοσχέδια για την εξίσωση ΑΕΙ με Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών. Από κάποιες μερίδες έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο νόμος είναι πρωτοποριακός, ότι αποτελεί προϊόν διαλόγου και ότι είναι καλύτερος από το προσχέδιο. Εμείς σε καμία περίπτωση δε θεωρούμε το νόμο πρωτοποριακό, ούτε καν καλύτερο από το προσχέδιο. Αντίθετα πιστεύουμε ότι ο νόμος είναι μια προσπάθεια της κυβέρνησης να κάνει τα ελληνικά Πανεπιστήμια να λειτουργούν με κριτήρια ιδιωτικοοικονομικά, σαν επιχειρήσεις, μετά την αποτυχία της να περάσει την αναθεώρηση του άρθρου 16.


 

 


Ρίχνοντας μία ματιά στο νόμο διαπιστώνουμε ότι ήδη από την εισηγητική του έκθεση αφήνει να καταλάβουμε τι είδους θα είναι οι περίφημες αλλαγές που θέλει να προωθήσει στην παιδεία μας. Εκεί είναι που αναφέρει ότι οι αλλαγές αυτές είναι «αναγκαίες» γιατί: «…χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, διαθέτουν όλο και μεγαλύτερο, υψηλής εξειδίκευσης ανθρώπινο δυναμικό που προσφέρει χαμηλού κόστους υπηρεσίες», άρα και τα δικά μας Πανεπιστήμια θα πρέπει να προετοιμάσουν τους σημερινούς φοιτητές έτσι ώστε όταν βγουν στην αγορά εργασίας να έχουν μάθει να δουλεύουν σε άθλιες εργασιακές συνθήκες, παρόμοιες με εκείνες των Ινδών επειδή κυβέρνηση και Ε.Ε. θέλει να τους ανταγωνιστούμε! Το καλύτερο είναι ότι αυτό έχει βαφτιστεί από τους υποστηρικτές του νόμου – πλαισίου… εκσυγχρονισμός της παιδείας.

 

Πηγαίνοντας στο κυρίως κείμενο του νέου νόμου τώρα, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μία σύγκριση με το νόμο πλαίσιο που ίσχυε μέχρι σήμερα αλλά και με το προσχέδιο που είχε κατατεθεί τον Ιούνη, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι ο νέος νόμος κάθε άλλο παρά εποικοδομητικές αλλαγές μπορεί να φέρει στη γ’βάθμια εκπαίδευση. Ακόμη και στο προσχέδιο του νόμου, η πρώτη παράγραφος του άρθρου 1 όριζε ότι «Το κράτος έχει την υποχρέωση να παρέχει την ανώτατη εκπαίδευση σε κάθε Έλληνα πολίτη που το επιθυμεί». Εξασφάλιζε έτσι ότι το κράτος ήταν ο υπεύθυνος για την παροχή δωρεάν σπουδών. Όσο όμως κι αν ψάξει κανείς στο νόμο που ψηφίστηκε, αυτή η πρόταση έχει εξαφανιστεί. Παρόλα αυτά κανείς από τους πολιτικούς αναλυτές των τηλεοράσεων δεν προβληματίστηκε στο ελάχιστο με το «παραθυράκι» που αφήνει σ’ αυτό το σημείο ο νόμος για την κατάργηση της Δωρεάν Παιδείας στη χώρα μας… Ας μη ξαφνιαστούμε πάντως αν μετά την εφαρμογή αυτού του –ήδη ψηφισμένου- νόμου οι κρατικές δαπάνες για την τριτοβάθμια εκπαίδευση πάρουν την κατρακύλα από τη στιγμή που κανείς νόμος πλέον δεν υποχρεώνει το κράτος να μεριμνεί για τη χρηματοδότηση της δωρεάν εκπαίδευσης.

 

Ένα άλλο σημείο του νόμου που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι τα λεγόμενα «τετραετή αναπτυξιακά προγράμματα». Τα Πανεπιστήμια πλέον για να χρηματοδοτούνται (όσο χρηματοδοτούνται τέλος πάντων) από το κράτος πρέπει να πηγαίνουν με τα νερά του προγράμματος, ενώ προκειμένου να μην καταρρεύσουν θα μπορούν στο εξής να χαράζουν μόνα τους το οικονομικό τους πρόγραμμα, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα να καθορίζουν τη χρηματοδότησή τους από «…άλλες πηγές εκτός κρατικού προϋπολογισμού». Με απλά λόγια το Πανεπιστήμιο πλέον θα μπορεί να χρηματοδοτείται επίσημα από ιδιώτες. Ας συνδέσουμε αυτό το μέτρο με το γεγονός ότι πλέον η χρηματοδότηση δε θα είναι στην υπευθυνότητα του κράτους και ούτε λίγο ούτε πολύ το συμπέρασμα που


βγαίνει είναι ότι ο νέος νόμος πλαίσιο αφήνει περιθώρια για τη λειτουργία Πανεπιστημίων αποκλειστικά με μη κρατικά κονδύλια! Τι κι αν το άρθρο 16 δεν κατάφεραν να το αναθεωρήσουν… Κυβέρνηση και βιομήχανοι περνούν την ιδιωτικοποίηση της παιδείας μας από την πίσω πόρτα!

 

Ας πούμε λοιπόν ότι μία εταιρία καταφέρνει και χρηματοδοτεί εξ ολοκλήρου μια Σχολή. Η κατάργηση του ασύλου (και αντικατάστασή του από ένα νέου τύπου «άσυλο» που θα λειτουργεί κατασταλτικά για τους φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες) τη συμφέρει τρομερά  αλλά δεν αρκεί.  Για να μπορεί να ελέγχει εξ ολοκλήρου τη λειτουργία του Πανεπιστημίου χρειάζεται κάποιο δικό της άνθρωπο μέσα σ’ αυτό. Η θέσπιση ενός ανθρώπου – μαριονέτα που θα ελέγχει τους κανόνες λειτουργίας, τα χρήματα που επενδύονται στην έρευνα και κατά πόσο αυτή γίνεται προς το συμφέρον της εταιρίας, ενός μάνατζερ όπως θα λέγαμε χρησιμοποιώντας την αγγλική ορολογία θα ήταν πραγματικός θησαυρός γι αυτή. Ο νόμος πλαίσιο έχει μεριμνήσει και γι αυτό. Δε λέγετε βέβαια «οικονομικός διευθυντής» όπως στο προσχέδιο (αφού μάλλον ο όρος παραήταν βαρύγδουπος), οι αρμοδιότητές του όμως είναι ακριβώς οι ίδιες… Ο κ. Γραμματέας θα έχει πλέον τη δυνατότητα να βρει χορηγούς, να ελέγχει τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας και ότι άλλο προαναφέρθηκε. Ακόμη λοιπόν και αν τυπικά τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα παραμείνουν δημόσια (και μόνο), θα λειτουργούν όμως με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με χρηματοδότηση από εταιρίες, μάνατζερ και τεταρτοετή προγράμματα ανάπτυξης στις απαιτήσεις της αγοράς.

 

Ο νόμος συνεχίζει με διατάξεις που στοχεύουν στην εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών και στην καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων (ν επί δύο, εξέταση μαθημάτων ανώτερων εξαμήνων μόνο αν έχουμε περάσει τα προηγούμενα της αλυσίδας,  υποχρεωτικός αριθμός παρακολουθήσεων = απουσίες κλπ.) Πέρα όμως από τα χτυπήματα του φοιτητικού συνδικαλισμού,  κάποιες άλλες πτυχές του νόμου είναι εξ ίσου αντιδραστικές και περισσότερο ακόμα πιο ωμά διατυπωμένες. Συγκεκριμένα στο ΚεφΔ’ του άρθρου 13 του νόμου αναφέρεται: «Σε φοιτητές ή σπουδαστές… μπορούν να παρέχονται από τα ιδρύματα… ανταποδοτικές υποτροφίες με υποχρέωση, εκ μέρους των φοιτητών να προσφέρουν εργασία με μερική απασχόληση… σε διάφορες υπηρεσίες του πανεπιστημίου». Άρα: Μέχρι πρότινος το κράτος υποχρεούνταν να μεριμνεί για την άνετη ζωή των φοιτητών, ιδιαίτερα εκείνων με χαμηλό εισόδημα. Άσχετα με το αν αυτό ίσχυε στην πράξη δίνονταν τουλάχιστον εστίες και μία συμβολική θα λέγαμε υποτροφία της τάξεως των 1000 ευρώ. Πλέον για να πάρει κανείς υποτροφία θα πρέπει να δουλεύει για το Πανεπιστήμιο! Εναλλακτικά θα χορηγούνται φοιτητικά δάνεια που εν συντομία σημαίνει ότι  οι οικονομικά ανεπαρκεις φοιτητές αποκτούν το δικαίωμα να… δανείζονται (!). Αλλά και αυτό μόνο αν έχουν περάσει όλα τα υποχρεωτικά μαθήματα.

 

Σε ότι αφορά τώρα  τα μαθήματα και στον τρόπο που αυτά θα διδάσκονται, ένα από τα θέματα που είχαν προκύψει ήδη από τον Ιούνη του 2006 ήταν αυτό των συγγραμμάτων. Τα συγγράμματα που θα διδάσκονται οι φοιτητές θα προέρχονταν από ένα εθνικό κατάλογο έλεγαν τότε, ενώ σύμφωνα με το νόμο πλαίσιο τον κατάλογο θα  διαμορφώνει το ίδιο το Πανεπιστήμιο. Θα υπάρχει μάλιστα η δυνατότητα χρήσης πολλαπλών συγγραμμάτων. Δηλαδή πλέον θα απαγκιστρωθούμε από τη μονομέρεια που ενδεχομένως να επικρατεί σε ένα βιβλίο και θα έχουμε πολλά βιβλία για κάθε μάθημα ώστε να μπορούμε να αναπτύσσουμε καλύτερα την κρίση μας. Φυσικά όταν μιλάει κανείς για πέντε και έξι βιβλία  ανά μάθημα μετά την εφαρμογή του νόμου (όπως για παράδειγμα μέλη της φοιτητικής παράταξης της κυβέρνησης μέσα σε Γενικές Συνελεύσεις), τη στιγμή που το υπουργείο ήδη θεωρεί το ένα βιβλίο που παίρνουμε ακριβό και ασύμφορο (!) περιμένεις ότι κάπου στηρίζεται.  Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι οι συνάδελφοι στηρίζονται στον ίδιο το νόμο παρόλο που εκεί αναφέρεται ότι μόνο ένα από τα βιβλία  θα δίνεται δωρεάν, ενώ από τα υπόλοιπα το υπουργείο θα στέλνει στο ίδρυμα μόνο το 10%.  Αυτό (και δε χρειάζεται να είναι διάνοια κανείς για να το καταλάβει) σημαίνει ότι ναι μεν ένας στους 10 φοιτητές θα έχουν και δεύτερο ή και τρίτο βιβλίο δωρεάν από το κράτος, οι υπόλοιποι όμως θα πρέπει να κόψουν το λαιμό τους για να βρουν. Αναγκαστικά θα πρέπει είτε να αγοράσουν ολόκληρο το βιβλίο είτε να πληρώσουν για φωτοτυπίες… Και στις δύο περιπτώσεις το συμπέρασμα είναι κοινό: Με το νέο νόμο πλαίσιο τα δωρεάν συγγράμματα καταργούνται.

 

Η κυβέρνηση ψήφισε το νόμο, έκανε το χρέος της. Ας κάνουμε και εμείς το χρέος μας απέναντι στη Παιδεία. Η ανατροπή του νόμου είναι στα χέρια μας.

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση – Ε.Α.Α.Κ.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

   

 

     Την Παρασκευή 7/9 μέλη της ΠΑΣΠ Ρόδου και ανάμεσά τους υψηλόβαθμο στέλεχος της παράταξης από το ΠΤΔΕ χωρίς καμία αιτία προξένησαν  φθορά  πολιτικού υλικού των Ε.Α.Α.Κ. και άλλων παρατάξεων της σχολής το οποίο ήταν αναρτημένο στον πρώτο όροφο του παλιού κτιρίου. Όταν φοιτητής του σχήματός μας ζήτησε το λόγο, σε έξαλλη καταστάση επιτέθηκαν φραστικά σε αυτον αλλά και σε δύο ακόμη φοιτητές του σχήματος, αρνούμενοι κατηγορηματικά την ενέργειά τους. Εν τέλει παραδέχτηκαν ότι ήταν οι υπαίτιοι και προσπάθησαν να προπυλακίσουν τους τρεις παρευρισκόμενους φοιτητές της Φοιτητικής Αριστερής Παρέμβασης. Ακολούθησε μια μικρή συμπλοκή στην οποία δεν συνέβη – ευτυχώς – κάποιος τραυματισμός, και τελικά το συμβάν έληξε με τα μέλη της ΠΑΣΠ να αποχωρούν έχοντας αποδοκιμαστεί από όλους τους παρευρισκόμενους στο χώρο της συμπλοκής φοιτητές.

     Περιμένουνε από την ΠΑΣΠ Ροδού να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και να προβεί σε ανάλογα μέτρα, κατακρίνοντας τέτοιου τύπου ενέργειες οι οποίες δεν έχουν σχέση με τις δημοκρατικές ιδέες που ευαγγελίζεται αλλά ανήκουν σε άλλους χώρους οι οποίοι δεν έχουν θέση στα πλαίσια του φοιτητικού συνδικαλισμού και του φοιτητικού κινήματος. Τις καταδικάζουμε ως απαράδεκτες και κατακριταίες, ιδίως όταν δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κίνητρο.

 

 

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση – Ε.Α.Α.Κ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΚΙΝΗΣΑΙ Η Οργάνωση Βάσης ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΚΝΕ

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

Πρόσφατα παραλάβαμε από φοιτητές της ΚΝΕ ένα μισο-απολογιτικό, μισό- χιουμοριστικό κείμενο με τίτλο «ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ» αν και αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αφού το περιεχόμενο αφορούσε, ως συνήθως, κυρίως «χώσιμο» στις τακτικές των άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Οι «συναγωνιστές» ΚΝίτες λοιπόν, αφού έκαναν μία μικρή νύξη στις καθεστωτικές παρατάξεις πασπαλισμένη με την απαράμοιλη ταξική ανάληση ως ήθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, περνούν στο δεύτερο και μακροσκελέστερο μέρος της αποδοκιμαστικής αφήγησης, βάλλοντας φυσικά (ποιούς άλλους;) τα ΕΑΑΚ… Αφού το σχήμα μας ως γνωστόν συμμετέχει στις διαδικασίες της ΕΑΑΚ και δείνει το ποσοστό του στην Κίνηση, είναι μάλλον προφανές ότι καλούμαστε να απαντήσουμε.

 

     Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Που; Σε ποιά κείμενα και σε ποιά φυλλάδια της Φοιτητικής Αριστερής Παρέμβασης, ή έστω σε συνδιαμορφωμένα απ’ όλα τα σχήματα της ΕΑΑΚ κείμενα είδαν «τα παιδιά τις ΚΝΕ» να αντικατοπτρίζεται η άποψη ότι «ο αντιδικτατορικός αγώνας ξεκινά τον Οκτώβριο του 1973»; (ειλικρινά δε γνωρίζουμε αν κάποιο άλλο σχήμα έχει όντως εκφράσει, έστω ανεπίσημα τέτοια θέση και αν όντως έχει συμβει μας εκπλύτει) Θυμίζουμε όμως, χάριν της κουβέντας ότι δεν αποτελλούμε παράταξη, είμαστε ανεξάρτητο φοιτητικό μόρφωμα και ως εκ τούτου δεν είμαστε υποχρεωμένοι (σε αντίθεση με αυτούς) να απολογούμαστε για οτιδήποτε έχει ειπωθεί από άλλους φορείς της Κίνησης. Ακόμη περισσότερο εξυπακούεται ότι οι θέσεις μας και η ανάλυσή μας μπορούν να είναι διαφορετικές από άλλα σχήματα ακόμη και με το σύνολο των σχημάτων της ΕΑΑΚ.

     Το να μας κατηγορούν για απαξίωση των 6 πρώτων χρόνων του αγώνα ενάντια στη χούντα και εμέσως να μας αποκαλλούν αντιδημοκράτες και αντικομμουνιστές, δεν είναι μόνο άδικο, είναι γελοίο! Ουδέποτε αρνηθήκαμε την αντιστασιακή δράση του ΚΚΕ στα χρόνια της μαύρης επτετίας. Δεν μπορούμε φυσικά να την επικροτούμε σε κάθε περίπτωση, συμφωνούμε ωστόσο ότι στους κόλπους του Κόμματος αγωνίστηκε μεγάλη μερίδα δημοκρατών και μάλιστα με απαράμηλη πίστη και θάρος. Τους αξίζει Τιμή και Δόξα για το δίκαιο αγώνα τους ενάντια στη δικτατορία.

     Από την άλλη πλευρά αυτοί είναι που αποσιωπούν σύσσωμες τις υπόλοιπες δυνάμεις που έπαιξαν αντίστοιχο ρόλο, όπως το ΚΚΕ Εσωτερικού, το ΕΚΚΕ, η Οργάνωση Μαρξιστων – Λενινιστών Ελλάδας και άλλες. Γράφουν ότι το ΚΚΕ, η ΚΝΕ και η Αντι – ΕΦΕΕ (όργανο που είχε στείσει εκείνα τα χρόνια το Κομμουνιστικό Κόμμα σε αντιδιαστολή προς την πουλημένη και φιλοχουντική ΕΦΕΕ) ήταν οι μόνοι που σταθερά κρατούσαν τα λάβαρα του Αγώνα για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία – Εθνική Ανεξαρτησία, λες και όλοι οι άλλοι ήταν χουντάκια και αμερικάνοι πράκτορες ή στην καλύτερη περίπτωση κοιμόνταν στον ύπνο του δικαίου όσο η Ελλάδα μαζτιζόταν εθνικά και οικονομικά, όσο η τρομοκρατία απλωνόταν σε όλη τη χώρα οδηγόντας τους συντρόφους τους σε διώξεις, φυλακήσεις, βασανισμούς κλπ.

     Ας σοβαρευτούμε. Όπως αναφέρουν και οι ίδιοι στο κείμενό τους, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Η πολιτική του περάσματος όλο και μεγαλύτερου μέρους του εθνικού πλούτου στα χέρια των ιδιωτών έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα και η εκπαίδευση ήδη μαστίζεται σαπό νόμους αντιδραστικούς που βάζουν την ιδιωτική πρωτοβουλία από την πίσω πόρτα θήγοντας το δωρεάν χαρακτήρα της. Δεν είναι πλέον ζήτημα θεωριτικών αναλύσεων, είναι θέμα άμεσα πρακτικό, εμείς διαλέξαμε πλευρά…

     Με το λαό, τους φοιτητές και τους εργαζομένους, χωρίς ταμπέλες και κουκούλες, με τα δικά τους αυτοδιοικούμενα συντονιστικά όργανα που θα λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, χωρίς την ανάγκη κανενός κόμματος – προστάτη, χωρίς κανάναν ειδικό – επαναστάτη εξ επαγγέλματος, σε μία λογική όπου δε χωράνε οπορτουνισμοί, στενομυαλιές, πατερούλιδες και ηγετίσκοι, στοχεύουμε στο χτίσιμο ενός αρχικά αμυντικού μετώπου για την προάσπηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας, όντας έτοιμοι να το υποστηρίξουμε σε πιο προωθημένους αγώνες, με αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο, αφού ο αγώνας για μία καλύτερη παιδέια δεν μπορεί να είναι ξεκομμένος από τον αγώνα για μία καλύτερη κοινωνία, μία κοινωνία χωρίς εκμετάλευση, χωρίς αδικία και πάνω απ’ όλα χωρίς ανώτερους «ειδικούς» οποιασδήποτε αποχρώσεως.

     Αυτοί τελικά σε ποιό πλευρό ανοίκουν;

 

ΥΓ: Ξεκαθαρίζουμε ότι δε θέλουμε να μπούμε σε μία λογική γραπτού διαλόγου μακριά από τον κόσμο και το κίνημα. Το κείμενο αυτό αποτελλεί απλά απάντηση σε αβάσιμες λασπολογίες φοιτητών της ΚΝΕ.

 ΥΓΓ: Το κείμενο «Πανσπουδαστική Νο8», με το οποίο η ΚΝΕ «αφόριζε» τις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου το 1973, έχει ανέβει στο διαδίκτυο και είναι εύκολα προσβάσιμο σε οποινδήποτε θέλει να το μελετήσει και όποιος το επιθυμεί μπορεί να το μελετήσει και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

 

 

 

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΦΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΧΑΜΗΛΑ ΟΡΘΟΝΕΤΑΙ…»

Comandante Marcosarcos

 

 

 

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση – Ε.Α.Α.Κ.

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

•Φεβρουαρίου 5, 2009 • Σχολιάστε

     Απέναντι στην αντιασφαλιστική λαίλαπα οι φοιτητές και η νεολαία δεν μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι. Ακόμη και όσοι από εμάς δεν εργάζονται σήμερα, γνωρίζουν ότι θα είναι οι εργαζόμενοι του αύριο, εκείνοι δηλαδή που θα επωμισθούν το μεγαλύτερο βάρος των νέων μέτρων. Είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε σε κοινές εκδηλώσεις και σε αναλυτική συζήτηση με τη βάση των εργαζομένων.

     Η συγκυρία έφερε τον αγώνα των εργαζομένων σε μία εποχή που τα στενά δικά μας συμφέροντα πλήττονται βαριά. Οι νόμοι για τα ΚΕΣ, ο νέος ν/π και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια αργά ή γρήγορα θα έρθουν και πάλι στο προσκήνιο. Θα ήταν μεγάλη επιτυχία η από κοινού κινητοποίηση φοιτητών και εργαζομένων σε ένα ευρύ μέτωπο ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Σε μία τέτοια περίπτωση, η κυβέρνηση ακόμη και αν δεν οδηγηθεί σε άτακτη οπισθοχώρηση και στα δύο μέτωπα, θα αναγκαστεί να παγώσει τουλάχιστον το ένα. Από την άλλη, οι κοινές εκδηλώσεις φοιτητών – εργαζομένων, το κοινό κατέβασμά τους στο δρόμο, αλλά και η σύνδεση στη κοινωνία των αιτημάτων για μεγαλύτερες δαπάνες για την παιδεία, τη μη αναγνώριση των ΚΕΣ, του νόμου πλαισίου κλπ. με τα αιτήματα των εργατών για κοινωνική ασφάλιση, αυξήσεις στους μισθούς και ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, θα βελτιώσουν τις αντικειμενικές εσωτερικές συνθήκες και στους δύο χώρους. Οι φοιτητές θα παραλάβουν την οργανωτικότητα και το σοβαρό σχεδιασμό από το τους εργαζομένους και παράλληλα το εργατικό Κίνημα θα ριζοσπαστικοποιηθεί στην επαφή του με το φοιτητικό.  Έτσι θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι αμφότεροι για τους μελλοντικούς αγώνες που θα κληθούμε να δώσουμε για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων μας.

 

Φοιτητική Αριστερή ΠΑρέμβαση